Het emotionele immuun systeem

Je kunt je lichaam haten, ongeacht je maat en je kunt je lichaam accepteren ongeacht je maat. Je kunt ook gevoelig zijn voor de veronderstellingen van anderen betreffende je verschijning ongeacht je maat.

Welk effect heeft het op ons om ons te begeven in deze “soep” van culturele stereotypes? “Die is dik, zij is duidelijk losgeslagen; Die daar, die is onverzorgd, ze gebruikt zeker drugs; Die ziet er strak in het pak uit, zij heeft al haar zaakjes op orde.” De stereotypes zijn als vergif. Wat de doorslag geeft, of dit effect heeft op jou, is in hoeverre je emotionele immuun systeem ontwikkeld is. Welk verweer je in huis hebt om het vergif buiten te sluiten.

Hoe jij met eten om gaat is niet te zien aan je lichaam. Zo was er een 30 kilo wegende dame met boulimia, die vertelde 20.000 calorieën per dag tot zich te nemen, en er was een dame van 250 kilo die op het punt stond te verhongeren na 9 maanden vasten. Toch, zodra deze dames naar buiten liepen nam iedereen aan dat de magere dame zich aan een dieet hield, en de dikke dame zich volvrat.

Deze veronderstellingen zijn als een weergave van een cassettebandje voor jou. Het kan zeer vermoeiend zijn om dik te zijn en telkens weer dat bandje te moeten horen: “Jemig, zij heeft echt geen wilskracht, zij zal zichzelf haten”. Maar net zo goed is het ook vermoeiend om, als je gezien wordt als een schoonheid, telkens aan te moeten horen: “Jemig, ze denkt echt dat ze perfect is. Ik haat haar”.

De bandjes variëren bij lichaamsomvang en verschijning, zo ook bij geslacht, etnische oorsprong, klasse, leeftijd en zo voorts. Meestal is het pijnlijk als er zo op ons geprojecteerd wordt. Zeker als de veronderstellingen negatief, niet waar zijn, of dat we ons machteloos voelen om dit te kunnen beïnvloeden. Dit maakt het nog “giftiger”.

Sommige situaties zijn lastiger omdat de toeschouwer weinig informatie heeft over jou, behalve dan wat hij/zij ziet, en hun eigen associaties met wat ze zien. Sollicitatiegesprekken, blind dates, vrijgezellen cafés, wandelen over straat, in situaties als deze, ben je het meest kwetsbaar, daar je afhankelijk bent welke bandjes in een andermans gedachte afgespeeld wordt.

Maar vaak kun je zelf veel doen in situaties als bovengenoemde. Je kunt jezelf “presenteren” i.p.v. afwachten welk bandje nu weer gedraaid gaat worden. Denk aan iemand die bij jou overkomt als buitengewoon succesvol en die geen schoonheid is. Wat vormt zijn/haar aantrekkingskracht? Zij luisteren niet passief naar bandjes, zoals “Dat is een eenzame man, een gewone man” van anderen. Op de één of andere manier zijn zij bestand tegen de krachten die de Barbies en Kens selecteren.

De uitdaging die voor ons allen ligt is om een manier te vinden ons unieke, oprechte persoon te presenteren en de bandjes van anderen te laten verstommen. Hier volgen vaardigheden die helpen om jouw immuun systeem te versterken:

• Ken jezelf – sterker nog, wees vol van jezelf

• Weet welke bandjes in omloop zijn – leer de “vijand” te herkennen

• Ruim de eigengemaakte bandjes op die afstammen van bandjes van anderen.

• Voel het recht om jezelf te presenteren

• Verbind je aan anderen die support verlenen aan jouw identiteit

• Wees actief – doe dingen die je sterker laten voelen

• Wees lief voor je kwetsbare ik, het doet pijn als mensen hun visie op jou projecteren.

De metafoor van het emotioneel immuun systeem belicht de waarde die jij geeft aan wat je gelooft over je lichaam en jezelf. Hoe beschermt het psychologisch immuun systeem je tegen vergif? (Met excuses voor de overdreven simpele uiteenzetting, maar: ) Het vergelijkt opmerkingen die van buitenaf komen met de opvattingen die al in jou aanwezig zijn. Zo wordt bepaald of het een indringer is. Als er geen overeenkomst is, worden de legertroepen in paraatheid gebracht. En als er wel een overeenkomst is? Dan is het aannemelijk dat het systeem de indringer toelaat jouw grenzen te overtreden van buitenaf en van binnenuit aan je werkt.

Als, wat op jou geprojecteerd wordt, iets is waar je je zorgen over maakt, of het waar is, als je onderdrukkende stereotypes eigen hebt gemaakt ( Ik ben dik, lui, losgeslagen en een verliezer) dan overschrijdt het jouw grenzen en bevestigt jouw grootste angsten. Het doet je veel pijn.

Maar, als je daarentegen eerder kritisch nagedacht hebt over jouw cultuur en hoe onderdrukkend deze kan zijn voor diverse groepen mensen en je hebt jezelf onder de loep genomen en je eigen houding t.o.v. jezelf bekeken, en je hebt jezelf uitgedaagd om de waarheid te vertellen over jezelf tegen jezelf…. Dan zal waarschijnlijk datgene wat jij te horen krijgt, geen overeenkomst meer vinden met wat binnenin jou leeft. Het kan je nog steeds pijn doen, maar het zal uiteindelijk niet in je gedachte blijven hangen en je ziek maken. In plaats daarvan zal je denken: “Dat mens heeft echt een probleem met (dikke, oude, buitenlandse, gehandicapte, homofiele, etc) mensen. Het was pech hebben om juist zo iemand tegen te komen vandaag, maar zijn bekrompenheid maakt mij niet boos.

De metafoor van het emotioneel immuun systeem belicht ook het feit dat het niet uitmaakt hoeveel “interne” (negatieve) denkbeelden we van onszelf ontdoen, we blijven gevoelig voor vergif van buitenaf. Er ligt werk voor ons in het verschiet: onze cultuur verschonen van “vergif”. We moeten ernaar streven sterk te zijn om dit werk te kunnen doen, dus de innerlijke taken blijven enorm belangrijk. Het emotionele werk en het actief bezig zijn omhelzen elkaar. Verander je gedachte, verander je cultuur, en laat je lichaam met rust.

Vertaling door: Hilda de Graaf
Bron: www.bodypositive.com

Dit is geen commerciële site. De afbeeldingen, nieuwsberichten, gedichten, enzovoorts worden zoveel mogelijk met toestemming van de auteur geplaatst.
Mocht je iets tegen komen waarvan je denkt te weten wie de eigenaar is neem dan contact op met Hilda. Na overleg zal de bron vermeld worden of wordt desbetreffende item verwijderd.